เรื่องราว... สวยงาม

Moonwrite  the story

เคยได้ยินหนึ่งคำพูดกล่าวไว้

You don’t need to travel around the world to realize that the sky is blue everywhere

และอีกหนึ่งคำพูดที่ตอบมา...

Not only the colors,  but there are so many tales beneath the sky.

คนอ่าน...อ่านแล้วคิดอะไรอยู่รึเปล่า

คนเขียน...อ่านแล้วชวนให้คิดว่า...ทำไมฟ้าถึงเปลี่ยนสี...

ซึ่งดูจะเป็นคำถามที่ไม่เข้ากับสองประโยคนั้นนัก

บ่อยครั้งที่ คนเขียนได้นั่งชื่นชมกับสีสันของ  ฟากฟ้า...สุดขอบเพดานของดวงตา

ไม่ว่าจะ ....เหลืองอ่อนเจิดจ้า...ครึ้มคราม....หรือจะเทาหม่น

ท้องฟ้า...ก็ได้ชื่อว่า ...ฟ้า... เช่นเดิม

หลายครั้ง...ที่ฟ้า...ครึ้มฝน... ดูสวยดี

และบ่อยครั้งที่ฟ้าสีจางจากประกายแดดอ่อน...มองแล้วต้องถอนใจ

ความรู้สึกสวยงามทั้งหลาย...ถูกกำหนดโดยความรู้สึกของคนมอง

หรืออาจจะพูดให้เข้าใจยากอีกนิดตามประสาคนเขียนว่า

ฟ้าสวย...ด้วย  ”  เรื่องราว  ”  ..ใต้ฟ้า

นั่นเพราะความรู้สึกหลากหลายที่ระบายสีให้ท้องฟ้านั้น...มาจาก “ เรื่องราว “

เรื่องราว.... ที่เกิดขึ้น  ใต้แผ่นฟ้า

ชุ่มชื่น  ... สดใส  ... ประทับใจ

เหนื่อยหน่าย...อ่อนล้า

และถ้าคิดต่อ ถึงสิ่งอื่นต่อไป...นั่นคงไม่ได้จำกัดอยู่แต่  ท้องฟ้า

แทบทุกสิ่ง..ทุกอย่าง  หรืออาจจะเรียกว่า “ ทุกสิ่ง “ ในความนึกคิดของคนเขียน

งดงามได้ก็ด้วย... เรื่องราว

อะไร ๆ...ก็งดงาม...เพราะเรื่องราว

นึกถึงเส้นพลาสติกที่เป็นตัวล็อกขวดน้ำ  วงแหวนพลาสติกสีขาว

ชายคนนึงเปิดฝาขวดน้ำเพื่อดื่ม... วงแหวนนั่นติดอยู่ที่ปากขวด

เขาหยิบวงแหวนนั่นออก... ใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้ง บีบมันให้เป็นรอยตามขวาง

เกิดรอยพับขึ้นสองเส้น....ดัดที่รอบพับด้านหนึ่งให้โค้งนูน

แล้วเขาก็ส่งวงแหวนรูปหัวใจนั่นให้ผู้หญิงที่นั่งอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ

ไม่ว่าจะบนท้องฟ้า... หรือใต้ท้องฟ้า

เรื่องราว...ทำให้สิ่งเหล่านั้น...สวยงาม

และทุกชีวิต...เต็มไปด้วยเรื่องราว