| Supapen さんのプロフィールMoonwrite the Storyフォトブログリスト | ヘルプ |
|
8月24日 วันนี้ฉัน...เพิ่งจะเข้าใจเมื่อวานนี้คุยกับน้องอุ...คุยกันเรื่องนิ้วกลม
นึกขึ้นมาได้ว่ามีหนังสือของนิ้วกลมอยู่สองเล่ม...โอกาสหน้าจะซื้อหามาอ่านเพิ่ม
ที่มีคือ
อิฐ ... จ๊ะโอ๋ให้เป็นของขวัญวันเกิด... ในปีนี้... เป็นของขวัญวันเกิดชิ้นสุดท้ายที่ได้รับ
อีกเล่มคือ โตเกียวไม่มีขา ... อันนี้ซื้อเอง ไปเดินๆ ในร้านหนังสือ..หยิบขึ้นมา...แล้วก็เสียงเงิน
วันนี้เอา..อิฐ...ไปให้น้องอุยืมอ่าน ...
แต่เมื่อวาน...ตอนที่ไปรื้อหนังสือเล่มนี้ออกมา...
แว๊บแรกที่เห็น...
อ้าวมันอยู่นี้.... เรามีเล่มนี้กับเค้าด้วยเน๊าะ...
แล้วก้เป้นธรรมดาที่จะพลิกซ้ายขวา...เปิดมันดู
...อื้ม...เล่มนี้ ..จ๊ะให้มา... คล้ายจะจำได้ว่า... เล่มนี้...จ๊ะเขียนอวยพรที่ด้านหลัง
.... เปิดที่ปกหลังดู
หนังสือเล่มนี้...จ๊ะตั้งใจจะให้ๆทันวันเกิด... แต่เพราะมันขาดตลาด ... เลยล่วงเลยเวลาไปพอควร
นั่นไม่ใช่ประเด็น
หนึ่งใจความที่เราพอจะหยิบจับขึ้นมาได้ต่างหาก... ที่มัน คือประเด็น
รักษา...สุขภาพดีๆนะ....ภาษาทางความรู้สึก...ได้ยินคำว่า ห่วงใย
ดีใจที่เราได้มาเป็นเพื่อนกันที่นี่... ผ่านเรื่องราวมากมายมาด้วยกัน....
รู้สึกหายใจไม่ออก...แน่นไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง...
........ เราเพิ่งเข้าใจ
ในแง่มุมร้อยแปดความหมายของคำว่า ... "เพื่อน"
รู้สึก...นึก...เห็น... ความ สำคัญ...ยิ่ง...เสมอมา
เคยมีประโยคนึง... ที่เราเคยพูดกับคนอื่น
เวลา... จะพาเจ้าไปเรียนรู้
วันนั้น...เวลา...พาเราไปรับรู้สึก... กับความนึกคิดหนึ่ง...
แล้ววันนี้...เวลา...พาเรามารู้รับ... กับอีกหนึ่งความคิด.... นึก
มันทำให้เราเชื่อมโยง... เรื่องราวต่างๆเป็นวงกลมอีกครั้ง
รัก...ของเรา...ไม่มีเงื่อนไข... เราคิดอย่างนั้น
ไม่ว่าจะรัก..ใคร...หรือ รัก..อะไร
ไม่มีมีสิ่งไหน... ที่ไม่ควรค่า...แก่การรัก.... เมื่อมันได้ถูกรัก
แล้วเราก็พลาดเอง...ในวันนึง...
เป็นความพลั้ง ...พลาด..เผลอ... หรืออะไรก็ตาม
ทำให้เรา...เข้าใจผิดไปว่า...
เรายังรัก..พวก เราอยู่มั้ย
ที่เป็นอยู่ ...มันเรียกว่าอะไร...
เราเข้ากันไม่ได้...เพราะไม่เคย... เพราะไม่เหมือน...เพราะต่างกัน โดยที่เราเอง...ลืมไปว่า... เรายังอยู่กันได้
ไม่ว่าความคิดมันจะแปลกประหลาด..ไปแค่ไหน
วันนี้เรายังอยู่ด้วยกัน...
ตอนนี้...เรายังอยู่ด้วยกัน
แม้ว่ามันจะยังไม่เคย..เหมือนกัน... ไม่เข้ากัน...
แต่มันก็...
" ด้วยกัน " ... มาจนถึงตอนนี้
เราคิดแต่มัน..ไม่เหมือนเดิม... เพราะเรา.. ลืม...ไปเอง
เหมือนน้ำตาจะหล่อที่ขอบตา
เราทำอะไรลงไป...
เราคิดแบบนั้น...ได้ยังไง...
ลืมไปเอง...
ว่า.... ที่จริงแล้ว...พวกเรารักกัน...
และ รัก ..ไม่ได้มีเงื่อนไข...ว่าต้อง ...เข้ากันได้...
เพียงแต่ตอนนี้... เรารู้สึกรักพวกแก... เท่านั้น
รัก.. คงอยู่...ด้วยกันได้
.... เราขอโทษ
บลอคนี้...พวกแกคงไม่ได้อ่านกัน
เราเพียงอยากให้..บันทึก..ได้ทำหน้าที่ของมัน...แม้ว่ามัน...ไม่ได้มีไว้เพื่อรักษา...ก็ตาม
คิดถึงพวกแก... จิงๆ
ปล. ถึงคนที่อ่าน..แต่ไม่ยอมเม้น...ไม่เม้นไม่ว่านะจ๊ะ... แต่มาคุยกันบ้างก็ดี
เราจะได้ดีใจว่า... เราได้คุยกับคุณบ้าง.... เหนจำนวนคนที่เข้ามาอ่านแล้วก็ตกใจ... เมื่อเทียบกับจำนวนคอมเมน...
แสดงตัวหน่อยนะจ๊ะ... อยากรู้จักจริงๆ
コメント (4 件)
トラックバックこの記事のトラックバックの URL は次のとおりです。 http://zabointhemoonwrite.spaces.live.com/blog/cns!138DC12B50E6E82B!789.trak この記事を参照しているブログ
|
|
|