Supapen さんのプロフィールMoonwrite the Storyフォトブログリスト ツール ヘルプ

ブログ


    8月24日

    วันนี้ฉัน...เพิ่งจะเข้าใจ

    เมื่อวานนี้คุยกับน้องอุ...คุยกันเรื่องนิ้วกลม
    นึกขึ้นมาได้ว่ามีหนังสือของนิ้วกลมอยู่สองเล่ม...โอกาสหน้าจะซื้อหามาอ่านเพิ่ม
    ที่มีคือ
    อิฐ ... จ๊ะโอ๋ให้เป็นของขวัญวันเกิด... ในปีนี้... เป็นของขวัญวันเกิดชิ้นสุดท้ายที่ได้รับ
    อีกเล่มคือ  โตเกียวไม่มีขา ... อันนี้ซื้อเอง  ไปเดินๆ ในร้านหนังสือ..หยิบขึ้นมา...แล้วก็เสียงเงิน
     
    วันนี้เอา..อิฐ...ไปให้น้องอุยืมอ่าน ...
     
    แต่เมื่อวาน...ตอนที่ไปรื้อหนังสือเล่มนี้ออกมา...
     
    แว๊บแรกที่เห็น...
    อ้าวมันอยู่นี้.... เรามีเล่มนี้กับเค้าด้วยเน๊าะ...
     
    แล้วก้เป้นธรรมดาที่จะพลิกซ้ายขวา...เปิดมันดู
     
    ...อื้ม...เล่มนี้ ..จ๊ะให้มา... คล้ายจะจำได้ว่า... เล่มนี้...จ๊ะเขียนอวยพรที่ด้านหลัง
     
    ....  เปิดที่ปกหลังดู
     
    หนังสือเล่มนี้...จ๊ะตั้งใจจะให้ๆทันวันเกิด...  แต่เพราะมันขาดตลาด ...  เลยล่วงเลยเวลาไปพอควร
     
    นั่นไม่ใช่ประเด็น
     
     
    หนึ่งใจความที่เราพอจะหยิบจับขึ้นมาได้ต่างหาก...  ที่มัน คือประเด็น
     
    รักษา...สุขภาพดีๆนะ....ภาษาทางความรู้สึก...ได้ยินคำว่า  ห่วงใย
     
    ดีใจที่เราได้มาเป็นเพื่อนกันที่นี่... ผ่านเรื่องราวมากมายมาด้วยกัน.... 
    รู้สึกหายใจไม่ออก...แน่นไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง...
    ........ เราเพิ่งเข้าใจ
     
     
    ในแง่มุมร้อยแปดความหมายของคำว่า ... "เพื่อน"
    รู้สึก...นึก...เห็น... ความ สำคัญ...ยิ่ง...เสมอมา
     
    เคยมีประโยคนึง... ที่เราเคยพูดกับคนอื่น
     
    เวลา... จะพาเจ้าไปเรียนรู้
     
    วันนั้น...เวลา...พาเราไปรับรู้สึก... กับความนึกคิดหนึ่ง...
    แล้ววันนี้...เวลา...พาเรามารู้รับ... กับอีกหนึ่งความคิด.... นึก
     
     
    มันทำให้เราเชื่อมโยง... เรื่องราวต่างๆเป็นวงกลมอีกครั้ง
     
    รัก...ของเรา...ไม่มีเงื่อนไข... เราคิดอย่างนั้น
    ไม่ว่าจะรัก..ใคร...หรือ  รัก..อะไร
     
    ไม่มีมีสิ่งไหน... ที่ไม่ควรค่า...แก่การรัก.... เมื่อมันได้ถูกรัก
     
    แล้วเราก็พลาดเอง...ในวันนึง...
    เป็นความพลั้ง ...พลาด..เผลอ... หรืออะไรก็ตาม
     
    ทำให้เรา...เข้าใจผิดไปว่า...
    เรายังรัก..พวก เราอยู่มั้ย
    ที่เป็นอยู่ ...มันเรียกว่าอะไร...
    เราเข้ากันไม่ได้...เพราะไม่เคย... เพราะไม่เหมือน...เพราะต่างกัน
     
    โดยที่เราเอง...ลืมไปว่า... เรายังอยู่กันได้
     
    ไม่ว่าความคิดมันจะแปลกประหลาด..ไปแค่ไหน
    วันนี้เรายังอยู่ด้วยกัน...
    ตอนนี้...เรายังอยู่ด้วยกัน
     
    แม้ว่ามันจะยังไม่เคย..เหมือนกัน... ไม่เข้ากัน...
    แต่มันก็...
     
    " ด้วยกัน " ... มาจนถึงตอนนี้
     
    เราคิดแต่มัน..ไม่เหมือนเดิม... เพราะเรา.. ลืม...ไปเอง
     
    เหมือนน้ำตาจะหล่อที่ขอบตา
     
    เราทำอะไรลงไป...
    เราคิดแบบนั้น...ได้ยังไง...
     
    ลืมไปเอง...
     
    ว่า.... ที่จริงแล้ว...พวกเรารักกัน...
     
     
    และ  รัก ..ไม่ได้มีเงื่อนไข...ว่าต้อง ...เข้ากันได้...
     
    เพียงแต่ตอนนี้...  เรารู้สึกรักพวกแก... เท่านั้น
     
    รัก.. คงอยู่...ด้วยกันได้
     
     
     
    .... เราขอโทษ
     
     
    บลอคนี้...พวกแกคงไม่ได้อ่านกัน
    เราเพียงอยากให้..บันทึก..ได้ทำหน้าที่ของมัน...แม้ว่ามัน...ไม่ได้มีไว้เพื่อรักษา...ก็ตาม
    คิดถึงพวกแก... จิงๆ
     
     
    ปล.    ถึงคนที่อ่าน..แต่ไม่ยอมเม้น...ไม่เม้นไม่ว่านะจ๊ะ... แต่มาคุยกันบ้างก็ดี 
    เราจะได้ดีใจว่า...  เราได้คุยกับคุณบ้าง....  เหนจำนวนคนที่เข้ามาอ่านแล้วก็ตกใจ...  เมื่อเทียบกับจำนวนคอมเมน... 
    แสดงตัวหน่อยนะจ๊ะ...  อยากรู้จักจริงๆ
     

    コメント (4 件)

    しばらくお待ちください。
    入力されたコメントは長すぎます。短くしてください。
    何も入力されていません。もう一度やり直してください。
    現在、コメントを追加できません。後でもう一度やり直してください。
    コメントと書くには、保護者 (ほごしゃ) の方の許可 (きょか) をもらってください。許可をリクエストする
    保護者 (ほごしゃ) の方が、あなたがコメントを書けないようにしています。
    現在、コメントを削除できません。後でもう一度やり直してください。
    1 日に投稿できるコメントの最大数を超えました。24 時間経過してから、もう一度やり直してください。
    あなたが他のユーザーに対して迷惑行為を行っている可能性があると確認されたため、お使いのアカウントによるコメントの投稿を無効にしています。誤って無効にされたと思われる場合は、Windows Live のサポートにお問い合わせください。
    コメントを投稿する前に、以下のセキュリティ チェックを完了してください。
    セキュリティ チェックに入力する文字は、画像に表示されている文字または音声で流れた文字と一致していなければいけません。

    コメントを投稿するには、お使いの Windows Live ID でサインインしてください (Hotmail、Messenger、または Xbox LIVE を既に使用している場合は、そのアカウントが Windows Live ID です)。サインイン


    Windows Live ID をお持ちでない場合は、アカウントを新規登録してください。

    YuNgYiNgさんの投稿:
    ชักอยากอ่านหนังสือดีๆ แล้วสิ
    9 月 15 日
    Ferrari Enzoさんの投稿:
    อื้ม..... 
    8 月 25 日
    匿名 の表示アイコン
    decnut さんの投稿:
    หุหุหุ  มาเพื่อขอบคุณที่พี่อุตส่าห์ให้ยืม หนังสือที่มีค่าต่อจิตใจพี่ มาให้น้องคนนี้อ่านนะคะ
    ที่พูดเช่นนี้ เพราะ มันเปงหนังสือที่เพื่อนพี่ซื้อให้เปงของขวัญ มันถึงได้มีค่ามากมายกว่าเล่มอื่นๆ
    ( ซึ่งคิดว่าพี่ก็คงคิดเช่นนั้น??? )
    ปล. เขิลล อ่ะ บอกชื่อด้วย
     
    8 月 24 日
    Ak larcbizkitさんの投稿:
    ผ่านมาแล้วคิดได้ ดีกว่า ผ่านมาได้แต่ไม่ได้คิดนะ :) 
    แถมบทเรียนที่เราคิดได้เองนั่นแหละจะอยู่กับเราได้นานด้วย
     
    เคยอ่านจากหนังสืออะไรไม่รุ้ แต่จดประโยคนี้เอาไว้
    "หากจะมีวันที่เธอต้องร้องไห้แล้ว ก็อย่าร้องเปล่าๆ มองให้เข้าใจสัจธรรมของชีวิตไปเลย"
     
    8 月 24 日

    トラックバック

    この記事のトラックバックの URL は次のとおりです。
    http://zabointhemoonwrite.spaces.live.com/blog/cns!138DC12B50E6E82B!789.trak
    この記事を参照しているブログ
    • なし